Je leeft in een gepercipieerde werkelijkheid

Gepercipieerde werkelijkheid

Je leeft in een gepercipieerde werkelijkheid. Wij allemaal trouwens. Jouw leven is net als die film: The Matrix. There, I said it. Slechts 4% van wat je waarneemt in dit universum is realiteit. Al het andere is een verzinsel van je hersenen.

In zijn boek, “The 4 Percent Universe“, legt de populaire Amerikaanse wetenschapsjournalist Richard Panek uit hoe het zit. In de afgelopen jaren hebben een handvol wetenschappers een wedloop gehouden om een ​​verontrustend aspect van ons universum te verklaren: slechts 4 procent ervan bestaat uit de materie waaruit jij, ik en elke ster en planeet bestaat. De rest is ons totaal onbekend. Ik kwam tot dezelfde conclusie en raakte erdoor gefascineerd. Hoe kan dit? Hoe kunnen we niét weten in wat voor realiteit we leven? Bedriegen onze ogen ons?

Deze interessante vraag leidde me naar het snijvlak van wetenschap en magie. Hoewel, bestaat er eigenlijk wel zoiets als magie? Arthur C. Clarke zei ooit: “Magic is just science that we don’t understand yet.”

Hoe het illusionisme met jouw gepercipieerde werkelijkheid speelt…

Illusionisten worden ook wel goochelaars of zelfs magiërs genoemd. Goocheltrucs doen ons twijfelen aan ons gezonde verstand en hinten dat er zoiets als magie zou bestaan. Terwijl het illusionisme zelf wordt uitgelegd als: de filosofische leer dat alle menselijke waarnemingen illusies zijn.

Illusionisten maken géén gebruik van het bovennatuurlijke, alhoewel je dat soms wél zou denken…

Nee, ze maken gebruik van ieders anders. Iets extreem krachtigs, maar iets dat tegelijkertijd ook manipuleerbaar is: onze percepties.

Onze percepties worden gevormd en ‘opgeslagen’ in ons onderbewustzijn, wat al aangeeft: we zijn ons er niet bewust van. We hebben het niet door. We realiseren het ons niet. Percepties zijn een ander woord voor ons wereldbeeld; de bril waardoor we naar de wereld kijken. Die is voor ieder van ons uniek. Dit wereldbeeld wordt gevoed door een verzameling van je herinneringen, eerdere beslissingen, je besef van tijd/ruimte/energie/materie, je natuurlijke gedragsvoorkeuren; je besef van taal, je attitudes en je normen en waarden. Het is een combinatie van nature & nurture, die jou op je eigen en unieke manier naar de wereld laat kijken en informatie laat verwerken.

Je onderbewustzijn is een soort supercomputer dat een bepaald algoritme ‘ingeprogrammeerd’ heeft gekregen. Elke dag als je opstaat speelt dat algoritme zichzelf weer af, tenzij jij het – bewust – doorbreekt.

Je leeft in een gepercipieerde werkelijkheid

Wat jij waarneemt is NIET de realiteit. Onze ogen bedriegen ons. Net als al onze andere zintuigen. We zien, horen, voelen, ruiken en proeven op een unieke manier. Zo kan één en dezelfde geur voor twee verschillende personen heel anders ‘ruiken’. Dat heeft te maken met de manier waarop je zintuiglijke waarneming verwerkt wordt door je brein.

In het NLP communicatiemodel hieronder zie je hoe jouw waarnemingen geregistreerd worden door je brein. Ze komen als externe gebeurtenis – of als interne voorstelling – bij je binnen in informatie-eenheden. Die informatie-eenheden gaan door een trechter waarbij informatie wordt weggelaten, wordt vervormd en wordt gegeneraliseerd op basis van je herinneringen, eerdere beslissingen, je besef van tijd/ruimte/energie/materie, je natuurlijke gedragsvoorkeuren; je besef van taal, je attitudes en je normen en waarden. Tijdens zo’n proces wordt deze informatie ‘elektrisch’ opgeslagen in je brein. Wat vervolgens resulteert in een bepaalde stemming en je daaropvolgende denken en handelen.

Jouw perceptie is dus een zichzelf versterkend algoritme, tenzij je het – bewust – doorbreekt. Als je grip krijgt op je percepties zul je verrast zijn hoeveel andere dingen ineens op zijn plek vallen in je leven.

perceptuele intelligentie

Die gepercipieerde werkelijkheid, joúw gepercipieerde werkelijkheid is uniek aan jou. Tegelijkertijd kan het ook makkelijk gemanipuleerd worden. Dat heeft te maken met hoe je brein werkt. Je kunt het zelf manipuleren, maar anderen kunnen het óók manipuleren – zonder dat je dit doorhebt. Dit is iets waar illusionisten dus bijzonder goed in zijn, maar marketeers bijvoorbeeld ook.

Om je een goed idee te geven van hoe beïnvloedbaar je bent, zonder dat je het doorhebt, heb ik hieronder twee filmpjes voor je. Bekijk ze eens en vorm je eigen conclusies.

Ps. Kijk ook de film ‘Focus’ eens (met Will Smith en Margot Robbie).

Je kunt je perceptie ook ‘misleiden’ door zelf aan actieve verbeeldinskracht te doen. Hieronder is een goed voorbeeld uit mijn favoriete striphelden: Calvin & Hobbes. Maar er bestaat ook zoiets als pareidolie (of pareidolia): een vorm van illusie waarbij iemand een zodanige interpretatie van onduidelijke of willekeurige waarnemingen heeft, dat hij hierin herkenbare dingen meent waar te nemen. Zo kun je bijvoorbeeld gezichten zien in stopcontacten of in architectuur. Maar het kan ook groter dan dat zijn. Je kunt een voorbij waaiend stukje plastic ‘s nachts als een spook ‘zien’ (percipiëren). En je kunt je misschien ook wel voorstellen wat zo’n perceptie met je hartslag doet.

the laws of perspective

Het verklaarbare ontmoet het (nog) onverklaarbare: de wet van de aantrekkingskracht

Je kunt je eigen perceptie manipuleren door focus aan te brengen en het bestaande algoritme te doorbreken. In je brein bevindt zich ook zoiets als het RAS: het reticulair activatiesysteem. Het reticulair activatiesysteem is een systeem in je hersenen dat werkt als een soort filter voor jouw werkelijkheid.

Je kunt je reticulair activatiesysteem ook wel vergelijken met google. Het is een soort zoekmachine in je hersenen. Op het moment dat je een zoekopdracht geeft aan je reticulair activatie systeem gaat het op zoek naar mogelijke antwoorden en/of oplossingen. Anders gezegd: je stuurt er je aandacht mee.

Reticulair activatiesysteem RAS

In de praktijk werkt je reticulair activatiesysteem als volgt: als jij voor jezelf een doel opschrijft en jij je daar continu mee bezighoudt, gaat je aandacht daar naartoe. Daarmee verhoog je de kans dat je een antwoord gaat vinden. Dit wordt ook wel ‘verkocht’ als de wet van de aantrekkingskracht (the law of attraction).

In sommige gevallen was dat antwoord er altijd al, maar ‘zag’ je het gewoonweg nog niet. Stel dat je bijvoorbeeld pas onlangs een interesse in stripboeken hebt ontwikkeld en je komt erachter dat er bij jou in de stad een stripboekenwinkel zit, die je voorheen nooit was opgevallen. Dan heeft je reticulaire activatiesysteem je focus zodanig verlegd dat het je nu wél opvalt.

In andere gevallen was dat antwoord er nog niet, maar komt dat antwoord nu ineens naar je toe. En daar begint het (nog) onverklaarbare gedeelte. De filosoof Seneca zei ooit: “Luck is what happens when preparation meets opportunity.” Je zult merken dat wanneer jij je toewijd aan je doelen en je je daar volledig op focust, er ineens ‘kansen’ op je pad komen die in lijn liggen met je doelen. Dat is niet zomaar een enkeling overkomen, vele succesvolle mensen zullen je hetzelfde vertellen. Het is ook hén overkomen. Het lijkt wel alsof dit een universele wet is, die altijd geldt. Voor iedereen.

“Luck is what happens when preparation meets opportunity.”

Seneca.

Jij bent dus the master of your own faith. Je bent de kapitein van je eigen schip. Je bent de chauffeur in je eigen bus. En je voert veel meer de regie over je eigen leven dan je nu misschien denkt.

Samen kom je verder: we zijn allemaal puzzelstukjes van de werkelijkheid

Zoals ik eerder al schreef is jouw perceptie uniek aan jou – én uniek op de wereld. En dat geldt voor ons allemaal. We zien dus allemaal een gepercipieerde werkelijkheid, maar stel nu dat we al die percepties samen zouden kunnen brengen… wat zien we dan? Komen we dan dichter tot de werkelijkheid?

Ik grap weleens dat we allemaal puzzelstukjes van de werkelijkheid zijn. Maar in elke grap zit een essentie van waarheid, zo ook in deze.

Wil je gelijk hebben of gelukkig zijn?

Weten dat jouw perceptie uniek is en dus niet per se de waarheid hoeft te vertegenwoordigen, maakt je bescheiden en een aangenaam persoon om mee te communiceren.

Mensen die daarentegen aan hun eigen gelijk vast blijven houden in een debat, zelfs wanneer er tegenargumenten en -bewijzen op worden gevoerd, zijn vaak minder geliefd. Een starre betweter zijn, onbeweegbaar zijn en inflexibiliteit tonen om aan je gelijk vast te houden maken je niet slim. Integendeel zelfs, ze geven aan dat je nog een hoop te leren hebt en dat je veel minder weet dan dat je dénkt dat je weet.

Dus. Aan jou de keus: wil je gelijk hebben of gelukkig zijn?

Geef een antwoord

*